[Cytat bez związku] Roger Scruton, Pożytki z pesymizmu…

Roger Scruton, Pożytki z pesymizmu i niebezpieczeństwa fałszywej nadziei:

Za żarliwą retoryką Manifestu komunistycznego, za pseudonaukową teorią wartości jako nakładu pracy i za klasową analizą historii ludzkości kryje się jedno źródło emocjonalne – niechęć do tych, którzy czują się dobrze. W zwykłym świecie kompromisów, świecie „my”, które stoi na drodze transcendentnego „ja” rewolucji. Aby zniszczyć tych ludzi, trzeba zbudować zmilitaryzowany trzon państwa – partię, komitet czy po prostu armię, która nie zadaje sobie trudu ukrywania swojej wojskowej funkcji. Ten trzon będzie miał władzę absolutną i będzie działał poza prawem. Prawo zostanie zastąpione wersją potiomkinowską przywoływaną w sytuacjach koniecz­ności przypomnienia ludziom o najwyższym celu, który rządzi ich ist­nie­niem. Prawo potiomkinowskie nie będzie wycofane i nieśmiałe jak prawo cywilizowanych społeczeństw, które istnieje właśnie po to, aby jak naj­rza­dziej musiało być przywoływane. Prawo to będzie wydatnym i wszech­obecnym elementem społeczeństwa, nieustannie przypominanym i pod­su­wa­nym pod oczy, aby nadać wszystkim poczynaniom partii rządzącej aurę niepodważalnej prawomocności. „Awangarda rewolucji” wyprodukuje więcej urzędowych formularzy i pieczęci niż obalony przez nią reżim, a miliony ludzi wysłanych na śmierć otrzymają opatrzony sankcją państwa dokument potwierdzający, że postanowienie o zakończeniu ich życia było słuszne i oficjalnie wydane.

W ten sposób nowy porządek będzie zarazem cał­ko­wi­cie bezprawny i cał­ko­wi­cie ukryty za fasadą prawa”. Awangarda zaczyna od wyznaczenia grupy, klasy lub rasy winowajców. Grupie tej zostaną odebrane owoce jej sukcesu i będą albo zniszczone, albo rozdane między zwycięzców. Członków tej grupy podda się upokorzeniu, a nawet sprowadzi do stanu bliskiego zwie­rzę­ce­mu, aby pokazać, jak daleko sięgała ich wcześniejsza arogancja. Gułag i obóz śmierci w sposób naturalny wyrastają zatem z przejęcia władzy. Obozy robią z więźniów ludzkie śmieci; a tym samym pokazują im, że byli niegodni swoich dawnych przywilejow. Utopijny impuls nie poprzestaje na po­zba­wie­niu swoich ofiar materialnymi… Dąży do pokazania im, że nigdy nie zasługiwali na najmniejszy choćby udział w ziemskich dobrach i że ich śmierć budzi nie większy żal niż każdego innego typu robactwa. Wzorcowe było pod tym względem upokorzenie królowej Francji Marii Antoniny, którą oskarżono o wszelkie możliwe zbrodnie, łącznie z kazirodztwem, aby przed­stawić ją jako niegodną miana człowieka. Upokarzanie ofiar również jako dowód na transcendentną wartość nadziei, których urzeczywistnienie unie­możli­wili ci ludzie. Wskazuje to na bardziej religijny polityczny sposób myślenia: ofiarna śmierć oczyszcza wizerunek utopii i oczyszczenie należy bez końca powtarzać.

Reklamy

1 komentarz

  1. 2016-06-13 @ 08:16

    […] 2016 oraz wręczenie medalu „Odwaga i wiarygodność” prof. Rogerowi Scrutonowi (patrz: https://bestiariusz.wordpress.com/2016/01/15/cytat-bez-zwiazku-roger-scruton/ […]


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: